Özel Sayı / Ramazan

Osmanlı’nın Altın Mirası: Zerde ​Zerde tatlısı, Osmanlı mutfağının en köklü ve sembolik lezzetlerinden biridir; kökeni Farsça “zard” (sarı) kelimesine dayanır ve safranla renklendirilen pirinç lapasından yapılır. Bu tatlının hikayesi, bir matem yemeğinden sevinç simgesine uzanan uzun ve derin bir kültürel yolculuğu barındırır. ​Köken ve İlk Rivayetler ​Zerdenin en eski rivayetine göre, ilk Emevi halifesi Muaviye tarafından icat edildiği söylenir. Hz. Hamza’nın Uhud Savaşı’nda

Osmanlı’nın Zarif Sofrası: Kaşık Çekme Geleneği ​Kaşık çekme geleneği, Osmanlı döneminden günümüze ulaşan, Ramazan ayının manevi atmosferini toplumsal neşe ve paylaşma ruhuyla birleştirmiş en köklü iftar adabından biridir. Bu gelenek, orucun sabrını sofranın bereketiyle taçlandırırken, Anadolu’nun misafir ağırlama sanatının en zarif örneklerinden birini sunar. ​Osmanlı Ramazan’ındaki Kökeni ve Adabı ​Osmanlı’da Ramazan iftarlarında “kaşık çekme”, misafir ağırlama ritüelinin a

Kâinatın dilsiz bir sükûta büründüğü, vaktin berekete ayarlandığı o müstesna eşikteyiz yine. Ramazan; takvim yapraklarının ötesinde, ruhun kendi derinliklerine yaptığı o kadim ve asil yolculuğun adıdır. Gök kapılarının aralandığı bu iklimde, dünya telaşının tozlu raflarından inip, kalbin o hiç eskimeyen, tozlanmayan sayfalarına dokunuruz. ​Oruç, sadece bedenin rızktan el çekmesi değil; ruhun, nefsin o gürültülü sesini susturmasıdır. Bir sabır nakışıdır ilmek ilmek işlenen. Aç

Recep Şaban Ramazan  Geldi on bir ayın sultanı  Gönül tahtına yerleşti,   Rahman'nın sevgisi Rahmet indi gönüllere Huzur sardı semayı Nefse Sabır gerekti Islah eyledi  insanı Sana varmak için eyledik dua, Zamana olan sevgi senden  Kıymetlendi günler ve saatler  Her anı sen eyledik Gecem gündüzüm hep sen Gözümün nuru , Gönüllerin inşirahı , On bir ayın sultanı  , Başımızın tacı  Hoş geldin ya şehri ramazan.  Emine YILMAZ

Öğüt almak istersek kim bilir sondan kaçıncı Ramazana yaklaştık.  Bu başlık belki biraz ürkütücü olabilir ama gerçek olan bir şey var ki; içimizden birilerinin son Ramazan’ı olacağı gerçeğidir. Cenab-ı Allah’ bu zaman diliminde bize, farkındalığa doğru adım atmamızı müyesser kılsın. İnsanın zaman algısı çoğu zaman süreklilik yanılsaması üzerine kuruludur; oysa Kur’ân- ı Kerim  bu yanılsamayı kesin bir hükümle kırar: “Her insan ölümü tadacaktır” (Âl-i İmrân,185)  Belki bu Rama

Ramazan, sadece bir takvim olayı değil; ruhun gıdasını aradığı, kalbin vites küçülttüğü ve insanın kendi iç sesini yeniden duymaya başladığı bir arınma durağıdır. ​Gün boyu süren o tatlı telaş, güneşin kızıllığı ufukta kaybolmaya yüz tuttuğunda zirveye ulaşır. Pidenin fırından çıkan o sıcak kokusu sokağa yayılırken, sadece karınlar değil; gönüller de doyurulmayı bekler. İftar sofrası, dünyanın en demokratik masasıdır; orada zenginle fakir, dertliyle neşeli, gençle yaşlı aynı