Sevgi Fidanı

Sevgi, kalbin seslenişidir aslında. Duygularımızın isimlendirilmiş hali, mutluluğu gösterme isteğidir. Yaradılışımızın asıl gayesidir sevmek. Peki, kolay mı herkesi, her şeyi sevip sabır gösterebilmek? Elbette ki güç olan, bunu başarabilmektir. Bunun için hoşgörü sahibi olup insanları anlamak, anlayışlı olmak da gerekir. İşte bunun için dememiş midir Yunus Emre, “Yaratılanı hoş gör, Yaradan’dan ötürü.” diye? Hoşgörü müdür bizi sevgiye götüren gerçekten? Peki, sevgi midir mutlu olmanın sırrı? Yalnız değildir sevgi bunun için. Tüm güzel duyguları içinde barındırır. İnsan ise güzel olanı sever, güzel olanı yaşamak ister. Çünkü mutluluğa giden yol, iyi ve güzel olandan geçer.

Herkes doğuştan içinde kocaman bir sevgi ile doğar aslında. Bebekler neden günahsızdır? Sevgi dolu oldukları için mi? Bunu hep düşünmüşümdür. Ya da ne zaman biter sevgi dolu insanın içindeki duygular? Nedir sevgimizin bitmesine neden olan? Hepimiz biliriz ve söyleriz, “Hayat sevgi üzerine kuruludur.” diye ama kaçımız bunu gerçekten hissederek yaşar? “Sevgi paylaştıkça çoğalır, üzüntüler paylaştıkça azalır.” derler ya, işte bunun için gençken sevgi fidanını dikelim ki yaşlanınca gölgesinde oturabileceğimiz bir ağacımız olsun.

Sevgiyle kalın…

HATİCE ÇÖBCÜ