Dua

İnsan ki aciz,

Acziyetini dile getirir semaya,

Muhabbet kurar Rahman’la,

Sarar dört bir tarafını rahmet,

Kuşatır içini merhamet.

Duası olmasaydı insanın,

Kalır mıydı kıymet?

Dua ki biçarenin ehemmiyetiydi,

Fıtratın özüydü,

Hakk’a olan sevginin nidalarıydı.

Gönülden dile dökülen,

Acziyetinin çaresizliği,

Gönlün her daim isteği,

Hakk’ın rızasına ulaşma,

Kalp mütmain secdelerde.

Her dua kabuldür,

Aciz kul bilmez,

Hayrı da şerri de,

Bilen yalnızca Rahman’dır.

Sen duanı düşürme dilinden,

Elbet yaşarsın duanı.

Sen fısılda toprağa,

Duyulur semalarda.

Yaşamak duadır,

Yaşarsın bir gün duanı...

Biçare nereden bilsin?

Bilen yalnızca Rahman’dır.

Emine YILMAZ