Hayatımın Yeri

En sevdiğim yer burası. En çok da denizle gökyüzünün, utanmış bir çocuk gibi kızarmasını seviyorum. Çocukluğum burada, denizle oynamakla geçti. Sırf bu kızıllığı görebilmek, biraz olsun içime deniz havasını çekebilmek için pikniğe giderken hep buraya gelmek isterdim.

​Ergenliğimde ise annemle ya da babamla kavga ettiğimde buraya gelir, ayaklarımı suya sokar, uzun uzun düşünürdüm. Bitmek tükenmek bilmeyen bir derdim varmış gibi… Büyüyüp hayatı yaşayınca anladım derdin ne olduğunu ve her ne olursa olsun annemin ve babamın benim yanımda olduklarını. Yine de geldim buraya, bu sefer büyük dertlerimi yanmaya... Konuşurdum denizle, benimle birlikte ağlardı kamışlar. Dalgalar sanki alıp giderdi uzak ellere derdimi. Sadece derdim gider uzaklara sanırdım, öyle değilmiş meğer. Bir gün geldi dalgalar ve beni de attı dertlerimin gittiği uzak ellere… Ne yapacağımı şaşırdığımda bir insanda bulacağımı bilmezdim denizin huzurunu, kamışın dostluğunu, sahilin durgunluğunu…

​Evlenecektik, yola koyulduk. Çocukluğumun geçtiği yer, geleceğimin başlangıcı olsun istedim. Beni beyazlar içinde görsünler istedim, kamışların ağlamasını değil gülmesini istedim, gökyüzünün utancından değil mutluluktan kızarmasını istedim o akşam. Öyle de oldu. Öyle kızardı ki gökyüzü mutluluktan, gözlerimi alamadım. Öyle güldüler ki kamışlar, bizi de güldürdüler. Büyüdük sonra, kocaman bir aile olduk. Birdik, iki olduk, sonra dörde döndük. Şimdi iki kız vardı hem onların hem bizim hayatımızda. Paytak yürüyen iki ördek yavrusuydular sanki. Onlar da sevdiler, dost bildiler burayı. Kim bilir belki kaç kere gelip dert yandılar benden denize, gökyüzüne, kamışlara…

​Artık kıskanır olmuştum burayı herkesten, yavrularımın minik yavrularının gözlerinden. Benimdi burası, paylaşamazdım… İşte o gün son kez beyazlarla görsünler istedim beni ve oldu da öyle. Öyle ağladılar ki kamışlar, hiç görmemiştim onları öyle. Öyle karardı, bozardı ki gökyüzü, bıraktı gözyaşlarını belki bir ferahlama olur diye…Şimdi yine bakıyorum gökyüzünün kızıllığına, denizin huzuruna ve kamışların sallanışına hem de tek başıma...