Bir Çocuğun Hafızasından Bugünün Gençliğine

15 Temmuz gecesi henüz on bir yaşındaydım. Televizyonda dönen o garip haberleri, çevremizdekilerin yüzlerindeki endişe ve korku hâlini aklımızda kalanlardan biri olarak hatırlıyorum. Benim için garipleşen bir yaz gecesiydi. Ancak büyüdükçe, okudukça, geceyi yaşayanları dinledikçe anladım ki o karanlık gece aslında çok önemli bir dönüm noktasıymış.

Benim gibi o günü tam hatırlamayan genç nesil için 15 Temmuz’un önemi, sadece kitaplarda yazan bir tarih dersi olmasından çok daha öte. Bu olay bize, bugün içinde özgürce ve içimiz rahat bir şekilde dışarı çıkabildiğimiz, okula gittiğimiz ve geleceğe dair hayaller kurduğumuz ülkenin kıymetini çok daha iyi bilmemiz gerektiğini öğretir. Çünkü o gece, canı pahasına sokaklara çıkan insanlar aslında bizim geleceğimizi, yani bugünümüzü kurtarmak için oradaydılar. Hiç olmazsa onlara bir can borcumuzun olduğunu düşünüyorum. Bence 15 Temmuz’un Türkiye açısından en büyük önemi, zor zamanlarda her şeyi bir kenara bırakıp tek yürek olabildiğimizi herkese kanıtlamasıdır. Siyasi görüşü, hayat tarzı ne olursa olsun, insanların sadece ‘vatan ve demokrasi’ diyerek yan yana durabilmesi bence büyük bir güç.

Küçük de olsak, dönüp baktığımda, o gece yaşananları hatırlamasam bile içimize düşen o sıkıntıyı hissedebiliyorum. Bize düşen, birlik duygusunu unutmamak, vatanımıza sahip çıkmak ve ülkemizi her alanda daha ileriye taşımak için çalışmaktır. Çünkü bağımsızlık bize hazır sunulan bir şey değildir. Her şekilde korunması gereken en değerli hazinemizdir.

Fatma YALIM